Rozdział 3 (Część pierwsza)

Słowa Harrego mnie zdziwiły, nie powiem, że nie. W sumie, byłam zadowolona z tego, jak jest, że jestem podobna do Liama. Przynajmniej może będę się z nim dogadywała. Byłam już w swoim pokoju i siedziałam na łóżku. Chłopcy poszli na miasto, na jakąś imprezę, a ja stwierdziłam, że nie mam na to ochoty więc wróciłam do domu. Otworzyłam laptopa leżącego na biurku i weszłam na Twittera. Zobaczyłam, że Liam i Harry dodali mnie do obserwujących. Weszłam na ich profile. Harry chwalił imprezę, i oznajmił, że świetnie się bawi. Natomiast Liam wstawił takiego posta:

Cieszę się, jak ktoś bliski mojemu sercu jest szczęśliwy. Mam ochotę latać ponieważ ona się uśmiecha. 

Mądry z niego chłopak, i nie jest egoistą. Ciekawe kogo ma na myśli? Odrzuciłam swoje długie kasztanowe włsoy do tyłu i przejrzałam się w lustrze.
- Bardzo go polubiłaś Iwona. - powiedziałam do siebie. - Ale nie masz szans. Jesteś brzydka i nigdy nie zwróci na ciebie uwagi. - uświadomiłam sobie na głos.
- Nie mów tak. - usłyszałam głos dochodzący od strony drzwi. Stał tam Harry.
- Jak tyś się tu dostał? - zapytałam, ale mi nie odpowiedział. Stanął za mną i nakazał spojrzeć w lustro.
- Co ci się w sobie nie podoba? - złapał mnie za ramiona.
- Mam duży nos, brzydkie włosy, za długie nogi i jestem zbyt gruba. - powiedziałam cicho. Na to chłopak zaczął się śmiać. Skrzyrzowałam ręce na piersi.
- No chyba ci już do reszty odbiło. Dziewczyno, jesteś śliczna, gdybyś nie była moją kuzynką to bym się z tobą umówił. - zachichotał. Ja też zaczęłam się śmiać.
- Dobra, dobra, nie kłam, bo ci się nos wydłuży jak Pinokiowi. - powiedziałam. Pokręcił głową pokazując że głupio gadam, ale ja dalej mu nie wierzyłam.
- Uważasz, że masz szanse u chłopaka, o którym mówiłaś?
Wzruszyłam ramionami posyłając Harremu słodki uśmiech.
- Nie wydaje mi się. On raczej nie zwraca na mnie uwagi.
- Ah tak? - zagadnął złośliwie. Wywróciłam oczami spoglądając na sufit.
- Tak. - odpowiedziałam stanowczo. Spojrzał mi w oczy w których dostrzegłam kpinę. - Nie wiem.
- Ale ja wiem. I nie tylko o kogo chodzi, ale też, że ty mu się także podobasz. - odsunął się ode mnie.
- Kłamiesz Styles. - odpowiedziałam cicho.
- Harold nigdy przenigdy nie kłamie. - oburzył się. Odwrócił się na pięcie, ruszył do drzwi i wyszedł na korytarz.
- Harry zaczekaj. - poprosiłam i wybiegłam z pokoju. Złapałam go za rękę. - O kim mówisz?
- No o Liamie przecież. - spojrzał na mnie jak na głupią. Wytrzeszczyłam na niego szeroko oczy.
- Nie wierze ci. - oznajmiłam.
- To lepiej zacznij. - nakazał i pocałował mnie w policzek. - Do zobaczenia Yvonne.